Vanuit het appartement heb ik een mooi uitzicht op het voetpad rondom het gebouw. Dit was al lang in slechte staat maar er was een aanslepend conflict tussen de aannemer en de gemeente. Het gedeelte vóór het gebouw en de opritten van de parking moesten door de aannemer heraangelegd worden. De rest – aan de zijkant – door de gemeente. Dit laatste stuk is ongeveer half zo lang als het eerste.

Twee weken geleden werd door een privé-firma de heraanleg gedaan voor de aannemer. Op 2 dagen tijd was de klus geklaard en prima afgewerkt.

Vorige dinsdag kwamen “de mannen van ’t stad” … Op 3 dagen tijd zijn ze er in geslaagd de oude dallen en de onderliggende grond te verwijderen. Als het zo geen triestige bedoening was zou het echt lachwekkend zijn. Je kan duidelijk zien wie de leiding heeft – diegene die bijna constant op zijn schop staat te leunen… Een tweede loopt rond en praat met de anderen en dan zijn er nog twee die het meeste werk doen.  

De heraanleg moet dus nog starten, maar … vandaag vrijdag niemand te zien. Waarschijnlijk moet daarvoor een andere ploeg ingezet worden. Tenslotte zijn opbreken en aanleggen twee verschillende disciplines denk ik dan.

Vroeger was er in “Echo” een onderdeeltje waarin men regelmatig de perikelen van enkele kasseileggers liet zien. Dat was klein bier vergeleken met de parodie op werk die zich hier voor mijn ogen afspeelde.

Wordt vervolgd …

Advertenties